FURORE #6 herdrukt!

Posted by on Mei 18, 2017 in Blog | 0 comments

furore06-2017-spread

Na veertig jaar is op veler verzoek het zeldzame en hoog gewaardeerde NUMMER 6 van FURORE herdrukt.

Wij hebben er weliswaar naar gestreefd om de oorspronkelijke tekst, beelden en opmaak exact zo te laten als ze waren, maar een facsimile editie is dit niet. Daarvoor was de kwaliteit van het drukwerk uit 1977 onvoldoende. Vooral de afbeeldingen, die destijds met een grof raster en in zwartwit werden afgedrukt, moesten opnieuw onder handen worden genomen. Terug naar de bron: de originele foto’s en tekeningen achterhalen, negatieven scannen, boeken opnieuw bestellen. De meeste artikelen zijn overgezet en waar nodig gecorrigeerd. Maar hoewel het blad nu in full colour kon worden gedrukt, is de oorspronkelijke ‘zwartwit-uitstraling’ grotendeels gehandhaafd.

fu6-werktek
In 1977 waren er nog geen digitale bestanden. Er waren ‘werktekeningen’ (opzichtmodellen), die verkleind werden gefotografeerd. Die werktekeningen, voorzover nog aanwezig, hebben deels als basis gediend voor deze nieuwe uitgave.

Pag. 1 is een compositie in rood en zwart; dat blijft zo, ook al beschikken we inmiddels over een full colour-versie van The Shadow Meets The Prince of Evil (juli 1939).

shadow-graves-gladney-1940

Pag. 2 is onveranderd, behalve dat het paginacijfer onderaan (afkomstig van pagina 53 van Het gebroken oor) nu in zijn geheel zichtbaar is.

furore06-2017-spread-2

Pag. 3 is opnieuw gezet, maar verder onveranderd. De gegevens in het colofon kloppen dus niet: abonnementen zijn niet meer mogelijk, Har van Fulpen is niet meer de uitgever, het drukwerk is niet van Wim Schroot, de rasters niet van Loe van Nimwegen.

furore06-2017-spread-3

De tekst van pag. 4/5 is opnieuw gezet. Interessant om hier de ingezonden brief van Peter Oosterbos uit Roosendaal aan te treffen. Intertijd was Oosterbos een onvermoeibare brievenschrijver over W.F. Hermans, Amerikaanse literatuur, schrijfmachines, stempels, PTT-parafernalia en zo meer. Een paar jaar later wierp hij zich op als organisator van Furore’s boekenrubriek. Dat is niet goed afgelopen. Hij ontdekte hoe gemakkelijk het is om in binnen- en buitenland gratis recensie-exemplaren op te vragen, zogenaamd uit naam van Furore. Dat liep al snel uit de hand. Veertig jaar later krijgen wij nog steeds reacties van uitgevers, galeries en muziekuitgevers die informeren of die Oosterbos wel te goeder trouw is. In Furore 16 (1983) en 22 (2017) besteedden wij aandacht aan het bedrog van Oosterbos. Op internet is ook het nodige over hem gepubliceerd.

Uit Furore #22 (Janu, 2017)

Uit Furore #22 (Janu, 2017)

Illustratie in Furore 6 (1977)

Illustratie in Furore 6 (1977)

Illustratie in Furore 6 (2017)

Illustratie in Furore 6 (2017)

Deze illustratie bij een brief van Paul Mijksenaar leverde problemen op: wat was ook maar weer de bron? Het blijkt een detail van een London Underground-poster, gereproduceerd in Furore #5, maar waar kwam die vandaan? Niet uit het boek London Transport Posters, genoemd in dat nummer. Op internet is het plaatje niet (groot genoeg) te vinden. Het London Transport Museum bracht uitkomst in de vorm van een gigantische reproductie in full colour. Het blijkt te gaan om het diagram van het station Camden Town (‘London’s Newest Underground Wonder / Open April 20’), een ontwerp van Chas. W. Baker uit 1924. In dit geval was het onvermijdelijk om de tekening, gedetailleerder dan ooit, ditmaal in kleur te reproduceren – met dank aan museummedewerker Ruiz Alexander. – En nu zijn we nog maar op pagina vier.

Trouwfoto, 1956

Trouwfoto, 1956

De trouwfoto van de ouders van Herwolt van Doornen uit 1956 (‘een model Cadillac’) is opnieuw uit het Van Doornen-familiearchief opgediept. Herwolt van Doornen deelt desgevraagd mee dat de foto is genomen in de J.M. Coenenstraat bij het Roelof Hartplein. NB: Op pagina 33 zijn de stukken van de foto te zien die op pagina 5 werden afgesneden.

Het interview met Hergé (p. 6-8) vond plaats ter voorbereiding van de tentoonstelling ‘Kuifje in Rotterdam’ in het Lijnbaancentrum, Rotterdam, georganiseerd door Joost Swarte, Har Brok en Ernst Pommerel. In het gesprek vertelde de toen 70-jarige Hergé dat hij ontevreden was over de album-uitgave van /Het gebroken oor/ (Nederlandse editie 1946), want sommige pagina’s waren te ‘leeg’ – ‘Nee, dat kan niet zo blijven’, zei hij. De jonge interviewers vonden de oude plaatjes en de niet altijd even correct Nederlandse teksten juist reuze charmant. Hieruit lering trekkend, moesten we dus oppassen dat we niet allerlei ‘charmante’ fouten uit 1977 in deze nieuwe editie gingen rechttrekken.
Niettemin is het wel zo aardig om het ontwerp van Joost Swarte voor de expositie ‘Kuifje in Rotterdam’ ditmaal in kleur af te drukken. Joost stelde een scan van het origineel beschikbaar.

furore06-2017-spread-4

Op pagina 8–11 is de presentatie met subtiele kleuraccenten wat verduidelijkt. De opmaak van pagina 9 is de enige die echt afwijkt van het origineel. Het was in de oude opzet niet duidelijk welke schetsen bij welke plaatjes horen. Het gaat om vijf verschillende stripplaatjes uit Kuifje en de Picaro’s; deze zijn nu duidelijker gerangschikt.
furore06-2017-spread-5b
De foto van de Apple-deur op pagina 12 is afkomstig van de hoes van Ringo’s Rotogravure (1976). De filmbeelden uit de ‘Penny Lane’-clip (p. 13) kwamen indertijd uit een Nederlands muziekblad, de foto van John in de studio uit Salut les Copains. De reproductie (van dezelfde bronnen) is nu in kleur.

furore06-2017-spread-7b

Pagina 15: de foto van John de Rooij is opnieuw gescand dankzij het feit dat Har van Fulpen onlangs zijn afdrukjes heeft teruggevonden.

Yoko Ono en John Lennon in Tittenhurst, 1969 (Foto © John de Rooij)

Yoko Ono en John Lennon in Tittenhurst, 1969 (Foto © John de Rooij)

expo-franquin

De tekening van André Franquin was afkomstig uit het eerste nummer van het gratis tijdschrift Guust, uitgegeven het door het Strip en Kartoen Centrum Driesen (15 december 1976). In 2003 verscheen een ingekleurde versie in een aan Franquin gewijde ‘hors serie’-uitgave.

ac76-spread

Pag. 18/19 is gescand van de originele tekening door Aart Clerkx.

furore06-2017-spread-11

In rubriek ‘Le Furore’ (p. 20-21) worden andere kranten/media besproken. De tekst is gescand van de originele opmaak en bevat dus enkele originele fouten.

furore06-2017-spread-12
De tekst van ‘De wereld van de Pulps’ (p. 22–28) is opnieuw gezet en door Ed Schilders gecorrigeerd, waarbij spelling en cursiveringen consequent zijn gemaakt. De afbeeldingen, voornamelijk afkomstig uit The Pulps van Tony Goodstone, konden nu in kleur worden gereproduceerd. De ‘Buffalo Bill’-boekjes (p. 23) zijn via eBay opgespoord.

furore06-2017-spread-16a

De kreet ‘Tex Pax Bax: Mex?!’ was verwerkt op het omslagontwerp voor de Vrij Nederland Boekenbijlage van 24 maart 1977, ontworpen door Piet Schreuders (hier klein afgebeeld op p. 30). Wij waren toen bezig met varianten op de beroemde kop ‘Sticks Nix Hick Pix’ (Variety, 17 juli 1935). ‘Tex Pax Bax: Mex?!’ betekende dat Ursula den Tex (toen opmaakredacteur van Vrij Nederland) haar koffers pakte om naar Mexico te gaan. Later werd ‘Tex Pax Bax Mex’ ook een liedje van de Enschedese popgroep Rahitiband (zie ook Furore #9, p. 35).

1976-158-boekenkast-kvhr

Karel van het Reve, 25 oktober 1976

De foto’s van de mannen voor hun boekenkasten zijn in oktober 1976 gemaakt voor de ‘boekenkastprijsvraag’ in Furore #5 (januari 1977), p. 22.

furore06-2017-spread-17

In de rubriek ‘Een Deur Moet Open Of Dicht Zijn’ (p. 32-33) besteedt Furore traditiegetrouw aandacht aan onderwerpen als visuele grappen, puzzles en geheimzinnige codes. Voor het eerst kwamen in dit nummer de ‘geheime tekens’ uit de Londense Underground aan de orde. In diverse latere nummers is erop teruggekomen. Pas in 2013 is de kwestie opgelost: Furore #21 publiceerde een uitputtend lijstje met alle betekenissen, waaronder:
Con:COS = Control Cut-Out Switch
E:Cou = Emergency Coupling Adaptor
BRV = Brake Release Valve
EPBIC = Electro-Pneumatic Brake Isolating Cock

Jay Lynch (1945–2017)

Jay Lynch (1945–2017)

De foto’s van Jay Lynch, James Finlayson en ‘Everhard van Woudschoten’ (= Egon Woudstra) op p. 32 en 33 werden niet teruggevonden. Ze zijn ‘ontrasterd’ door Evert Geradts in La Louvière Lauragais (Frankrijk) met behulp van een slim programmaatje, ‘Inverse FFT’ (Fast Fourier Transform).

a-praxis

Gerard Unger vond in zijn archief de originele tekening van de ‘a’ van de letter Praxis, waarvan de reproductie in de eerste druk niet duidelijk genoeg was.

De tijdschriftomslagen in de ‘Drukwerk’-advertentie (p. 35) zijn nu in full colour gereproduceerd. Omdat het stripinformatieblad Inkt (nr. 7) bij het ter perse gaan van deze Furore nog niet klaar was, werd destijds een dummy van het omslag afgebeeld. Gelukkig is ook deze dummy bewaard gebleven.

inkt7-schets

Read More

Fiona Tan’s balloon flight

Posted by on Jun 18, 2012 in Blog | 1 comment

In the morning of January 14, 2000, Dutch artist Fiona Tan (b. Pekan Baru, Indonesia, 1966) gathered fifty large red helium-filled balloons, affixed their strings to a harness and was briefly lifted into the chilly winter air above Amsterdam’s Sarphatipark. The activities were photographed and filmed by her assistants as well as by some press photographers. She drew the attention of passers-by walking their dogs and/or their children. Tan: “This was a dream I have had for a long time, ever since childhood, in fact.”

Fiona Tan, “Lift” (2000), silkscreen

In Het Parool newspaper, Tan was quoted as saying, “De ballonnen zorgen ervoor dat ik opstijg. Ze tillen mij omhoog.” Her flight was recorded for posterity by a professional film camera and a simple videocam.

The flight was successful; earlier Tan had worried whether the fifty helium balloons would be enough to carry her 50-kilo body, but they did. At times she was as high as 5 metres above the ground.

After a few short flights, Fiona returned to earth, loosened the balloons and handed them to the surprised onlookers.

Fiona Tan, “Lift” (2000), video image

The event, seemingly inspired by the final scene of The Red Balloon, was a work of art. More specifically, it was the basis of a “film & video installation colour, silent digital betacam safety master, dvd, 16 mm filmprint, monitor 14 inch, dvd player, table, film projector 16 mm, no-rewind, electronic sensor, white projection screen”. As such, it became part of Tan’s solo exhibition at Paul Andriesse Gallery, Amsterdam, in September-October 2000. An image of Tan in flight was also made into a silkscreen print (108 x 64 cm); selected black & white images were on display as well.

Fiona Tan, “Lift” (2000), still

Fiona Tan above Sarphatipark, Amsterdam, February 2000

Art critic Douglas Heingartner wrote in Frieze:
Lift (2000) . . . was well documented, yet only a few stills of Tan suspended in mid-air were included in this show, alongside several freeze-framed images of children with balloons. By encouraging the viewer to imagine their own version of her flight, Tan addresses the fragmentary nature of memory. Think, for a second, of a long-lost friend: the image in your head probably isn’t a film loop or video, but rather a still frame, blurry around the edges, perhaps a bit shaky, like a videotape on pause. The stills from Lift are, like our own memories, tentative, tenuous, possibly manipulated. Tan doesn’t withhold the registration of the event; she simply presents one version that requires more input.”

Fiona Tan told an interviewer that she “wanted to make an uplifting, hopeful work. Suddenly I had the image of flying with balloons. Around 1900 everyone seemed obsessed with photographing and filming the first experiments in flying. There exists an odd film of a tailor who jumps off the Eiffel Tower with home-made wings attached to his arms.”

Jacquine van Elsberg, writing in Skrien magazine, was the only reviewer mentioning the project’s references to The Red Balloon.

Sources:
S. Monshouwer in Kunstbeeld (2000), p 16-17
Jacquine van Elsberg in Skrien (November 2000), p. 66
Kees Keijer in Het Parool (18 January 2003), PS van de week, p 26-29
Douglas Heingartner in Frieze

Read More

Le Farceur in rue Piat

Posted by on Jun 12, 2012 in Blog | 0 comments

Roland-François Lack of The Cine-Tourist writes —

“In Philippe de Broca’s Le Farceur (1960), which is all over Paris, there is one brief shot of the carrefour Piat.”

Le Farceur (1960) 21’56”

Read More

Malambars and Carambars

Posted by on Jun 11, 2012 in Blog | 0 comments

Ketty Belhassen, a former resident of 16 rue Vilin, recalls going up the stairs at the end of the street and frequenting the Boulangerie-Pâtisserie — the same one as visited by Pascal in Le Ballon rouge (Furore 21, p 63). “The boulangerie was open on Sundays. Every Sunday my father would give us 50 centimes each and then we would run to the boulangerie and buy our malambars and carambars, which cost 5 centimes then.”

In 1954, Mr Fauchille, director of the Delespaul-Havez company, and his employee Mr. Galois had a surplus of cocoaand decided to create a new, original recipeto use it up. The legend says that one of the machines in the factory was malfunctioning, making the long bars that still exists today. This sweet, in the form of a bar, was christened Caram’bar (with apostrophe). Inside of the wrappers, there were “Caram’bar points” which could be redeemed for various related products until 1961 when points where replaced by jokes. In 1972, the name changed to “Super Caram’bar”. In 1977 the name lost its apostrophe.

The sweets are now manufactured by Cadbury France. Official website: http://www.carambar.fr/

Raspberry, caramel and strawberry flavour

Read More

The Lamorisses visit London

Posted by on Jun 1, 2012 in Blog | 0 comments

In the summer of 1957 the Lamorisse family visited London, England. During a ceremony at the French Institute in South Kensington, Albert Lamorisse was presented with the British Film Academy Special Award for The Red Balloon. Afterwards, outside, his seven-year-old son Pascal held the strings of 50 red balloons; at his father’s word he let them sail into the air. Anyone who retrieved a balloon could exchange it for a copy of the book which is adapted from the film’s screenplay.

Lamorisse père then helped the assembled photographers who were taking stills of Pascal. Papa clicked his fingers above his head. Pascal looked up and the cameras recorded the expression that had endeared the boy with the red balloon to millions of picture-goers all over the world.

Pascal Lamorisse (7) signs autographs for female admirers. His mother (behind him) looks on.

(From an article in Films and Filming)

Read More

The Red Balloon in London

Posted by on Mei 24, 2012 in Blog | 0 comments

David Rayner writes —

“Here in the UK, The Red Balloon was given the honour of being chosen, along with The Battle of the River Plate, to be shown at The Royal Film Performance premiere in December, 1956, at the Empire, Leicester Square, London, and both films were sent out on general release together and were very successful at the box office. See attached scan of a magazine poster from the time. I went to see both films at my local cinema as a ten year old in April, 1957.”

Collection David Rayner

Read More